نانو كامپوزيت هاي پليمري
مقدمه
در چند دهه اخير نانو كامپوزيت هاي آلي- معدني در عرصه علم و صنعت توجه بسياري را به خود جلب كرده اند.
اين به خاطر افزودن مقادير بسيار كم افزودني ها و پركننده هايي مانند خاك رس در مقياس نانو متر در مقايسه با كامپوزيت هاي عادي است كه خواص حرارتي و مكانيكي آنها را بهبود مي دهد. بهبود اين خواص، زماني كه ذرات به صورت پراكنشي لايه اي در بستر پليمر پرامنده شوند؛ به حداكثر ممكن مي رسد؛ زيرا اين مواد با هم خواص هم افزايي غير قابل انتظاري از خود نشان مي دهند.
يكي از اين حالت ها، استفاده از صفحات معدني از جنس لايه هاي سيليكاتي است. اين مواد بهبود قابل توجهي در خواص مكانيكي، كاهش عبورپذيري، كاهش قابليت آتش گيري و تخريب حرارتي و محيطي پليمر ايجاد مي كنند. با افزودن درصد ناچيزي از اين مواد مدول و استحكام بسيار بالا و مقاومت حرارتي و جذبي باور نكردني حاصل مي شود. همچنين توانايي تخريب پليمرها ي زيست تخريب پذير نيز با حضور خاك رس افزايش مي يابد.